martes, 19 de setembro de 2017

Xohana Torres. De infancia e mar

  

Foise Xohana Torres pola banda do solpor cando o outono petaba ás portas da paisaxe.
A súa ida fíxonos pensar, unha vez máis, no que achegara ao noso tempo, á lingua e ao país dos galegos e as galegas, ao universo das mulleres... especialmente cando escribira aquel poema no que nos trae a Penélope disposta a abandonar o tear e saír ao mar:
“Existe a maxia e pode ser de todos.
¿A que tanto novelo e tanta historia?
Eu tamén navegar."
Desde aquí, non podemos deixar de lembrar os seus libros de literatura infantil e xuvenil. Libros que son imprescindibles cando se escriben e publican. Libros que achegan o mar a esa literatura.
Polo mar van as sardiñas, primeiro libro galego que forma parte de Editores asociados e, polo tanto, vai ser traducido ás outras linguas do Estado. Formar parte dese proxecto cos outras linguas, para que as historias chegaran aos pequenos e pequenas, e facelo desde a nosa creación. Ademais, se revisamos a nosa LIX (literatura infantil e xuvenil) veremos que o mar non abunda, e Xoana Torres, introdúcenos nel neses dous libros. Corría o ano 1967...
 Así comeza:
"Pequeno Antón vive no val, terra adentro. Pequeno Antón sube moitas veces aos outeiros e dexerga, ao lonxe, o gran mar azul e o ronsel dos barcos.
-Meu pai, ¿como é de ricaz o mar? ¿O mesmo que o noso val se o val fose de auga...?"
O outro, Pericles e a balea,  fala dun churreiro que despois de alegrar os días festivos da rapazada acaba marchando ao mar, acompañado pola amiga Tálata (da que di "É unha balea como a lúa chea") e o can Argos.
Así remata:
"(...) Tempo despois, o contramestre dun barco de bandeira panameña regaloulle a Xerome un loro das Antillas. O animal, entre outras ladaíñas berraba:
Quentiños, douradiños,
a la malalé, os churros
que van fervendo.
Era o mensaxeiro de Pericles. Anunciáballes aos nenos que seguía vivo e vendendo churros nas illado Caribe."

martes, 12 de setembro de 2017

Marina Colasanti, ganadora do Premio Iberoamericano de Literatura Infantil

 
Acaba de facerse público que a escritora brasileira, Marina Colasanti,  recibirá o premio o 28 de novembro, durante a FIL. Un premio creado pola Fundación SM en 2005 e conta cunha dotación de 30 mil dólares.
O xurado declara que este premio foi concedido tendo en conta a calidade literaria da súa obra expresada nun rico linguaxe poético, o eloxio da fantasía e o uso e dominio do simbólico; pola relectura valorativa do conto de fadas, así como pola construción de personaxes profundos, ben consolidados e cun gran mundo interior.
A autora que considera que a súa misión é emocionar, facer pensar e abrir interrogantes, ten feito declaracións de tanto interese como que incorporarse á literatura infantil foi como entrar na cova de Alí Baba, para non querer saír nunca máis.
Edicións Xerais de Galicia publicou No labirinto do vento,un volume que reúne dúas obras que gañaron en 1979 dous prestixiosos premios brasileiros: o Gran Premio da Crítica e o Premio da Fundación Nacional do Libro Infantil e Xuvenil. Esta é unha boa época para volver a el.

mércores, 23 de agosto de 2017

Como contar...

Agora que imos de cara ás longas noites e os día curtos, ao tempo que en Beja se celebra o festival das Palabras Andarilhas, imos fala de contadas; para iso, seguiremos as recomendacións de Isabel Tejerina.
O primeiro que hai que facer é unha selección moi persoal, porque a historia tenche que atrapar. Logo, aprender a trama e captar os detalles máis importantes dos personaxes e o contexto. Sempre, desexar que outros o coñezan e o gocen. Explorar as competencias persoais para contar e os recursos e as maneiras máis doadas de dirixirse a un auditorio. Comezar con relatos moi curtos e con oíntes que non te intimiden, aínda que primeiro do todo unha debe contarse a si mesma a historia ata coñecela tanto que cando a conte semelle que se está a improvisar.
Coñecer ben a historia, evitando vacilacións.
Adaptalo, persoalmente, para poder contado. Atopar eses matices propios para interiorizalo e compartilo.
Utilizar fórmulas de principio e final. 
Definir e manter o ton.
Teatralizar o xusto, non pasarse coa xesticulación.
Memorizar determinadas fórmulas, frases, diálogos... para repetilos.
Estar relaxado e con ganas de agasallar esa historia. Estar motivado.
Preparar ao auditorio para que tamén estean relaxados e coñecedores do que vai ter lugar.
Manter a súa atención, a intriga e a emoción. Buscar a súa complicidade ata conmoverse con eles
Non interromper o relato para que non rache a maxia.
Na contada, tamén se conta e se recrea co corpo. Non hai que memorizalo totalmente; non é necesario que as contadas sexan sempre iguais. Realízanse esquemas mentais que se irán modificando ao adaptarse ás circunstancias nas que se conte.

martes, 22 de agosto de 2017

Pediatría ao servizod saúde e da lectura

Unha campaña, Ler para estar ben, que poñen en marcha os especialistas en pediatría...
Cóntano así, desde Oaxaca, e para que tomemos nota.
"A confianza que nais e paiis depositan en pediatras é aproveitada polo Consejo de la Comunicación para impulsar xunto coa Confederación Nacional de Pediatría de México e a Federación de Pediatría del Sureste (Fepesur) o programa “Ler para estar ben”.
Así como prescriben medicamentos e coidados, 260 pediatras da cidade  zona de Oaxaca, recetarán a pacientes a lectura de libros que lles axuden a superar medos e mellorar a autoestima, tal como xa se fai no resto do país.

luns, 21 de agosto de 2017

"Memorajoj de kampara knabo", o libro de Neira Vilas en esperanto

O filólogo, profesor, poeta e tradutor de esperanto vigués Suso Moinhos acaba de publicar a versión de "Memorias dun neno labrego" na editorial Mondial, a más importante entre los autores de esta lengua universa, que está ubicada en Nueva York. "Memorajoj de kampara knabo", é o título en esperanto. 
Foi prologada polo presidente da Asociación Universal de Esperanto (UEA), Mark Fettes e incluída na serie "Oriente-Ocidente" da literatura mundial, que organiza a UEA e un dos seus exemplares irá a parar á biblioteca da UNESCO. 
Nesta edición recupéranse as ilustracións de Díaz Pardo.
Neira Vilas segue a darnos estas alegrías!

sábado, 19 de agosto de 2017

Opinións sobre a lectura

"Cando c omezo a percorrer o derradeiro tramo da miña vida, doume conta da gran influencia que tivo nqa miña persoalidade a lectura de certos autores. O que contaban axudoume a descobrir a complexidade do mundo. Pero sobre todo puxo diante dos meus ollos verdades como que a apariencia á case sempre enganosa e que mirar resulta algo moito  máis importante ca ver.
Cando un remata un bo libro xa non é mesmo que cando empezou a ler a súa primeira páxina porque a boa literatura ilumínanos, transfigúranos ao mostrarnos unha especie de cara oculta da realidade á que non podemos acceder polas limitacións que determinan a nosa vida.
Cuando releo a Iliada, un dos meus textos favoritos, sempre penso que a naturaleza humana cambiou moi pouco desde Homero porque os sentimientos dos heroes da narración son os mesmos que podería expresar hoxe calquera home contemporáneo.
Ler é o máis semellante a vivir. E a boa literatura ten a virtualidade de transportarnos a mundos afastados e descoñecidos aos que podemos acceder polo milagre da letra impresa".
Artigo publicado en Levante. El mercantil valenciano.

venres, 18 de agosto de 2017

Exposicións sobre mulleres nas bliotecas da UDC

Dende o ano 2013, e con motivo da celebración do Día Internacional da Muller, a Oficina para a Igualdade de Xénero da Universidade da Coruña (UDC) organiza a exposición bibliográfica colectiva Mulleres nas Bibliotecas da UDC.
O obxectivo de cada unha destas mostras é rendir homenaxe a todas as mulleres que traballaron e traballan nos campos da ciencia, a cultura, a tecnoloxía ou a arte. Cada ano, estas exposicións exhíbense nalgunhas das bibliotecas da UDC e, ao tempo que se presentaban os paneis con algúns datos sobre as súas vidas, seleccionábanse libros ou artígos escritos por elas ou sobre elas. Como complemento a todo este material, facilitábase información interactiva a través das páxinas web das bibliotecas, aotempo que se realizaba algunha actividade complementaria.
Máis información na páxina de onde se tomou a información, que pretenda dar a coñecer algún recurso máis arredor desta temática, e abrir a posibilidade de préstamo a outras institucións.